Lise Yılları

Bir öğrencinin kaleminden herkese merhaba.

Bu yazımda herkesin farklı düşüncelerde olduğu, kiminin iyi, kiminin kötü dediği lise yıllarından bahsedeceğim. Şu an yazdıklarımdan farklı bir şey yazmayı düşünüyordum fakat liseye başlayacak olan kardeşimin bana endişelerinden bahsetmesi üzerine, onun yaşıtlarının da aynı dertten muzdarip olacağını düşünerek lise yıllarımdan bahsetmek istedim. 

Lise başlarda sizlere garip gelecektir. Ortaokuldan yeni çıktığınızı, derslerin dallanıp budaklandığını, farklı farklı insanlar ile karşılaşacağınızı düşünürsek haklısınız lakin unutmayın ki hayatınızda ki her farklılık sizlere yeni bir şey katacaktır. Bir şeyleri değiştirmekten korkmayın. 

Ortaöğretim olarak geçen lise, sizlerin büyüdüğünüzü hissedeceğiniz, duygu ve fikir karmaşalarıyla boğuşacağınız,  arkadaşlıklar kurup , unutulmaz anılar yaratacağınız bir yer. 

Peki benim bir ay önce mezun olduğum lise yıllarım nasıldı?

Liseye başladığımda şu an olduğum insandan daha farklıydım. Birçok garip huyum, yapmaktan çekindiğim şeyler vardı. Okullar açılmadan önce arkadaşlık kurmayacağıma dair bin tane laf söylemiştim kendime. Öyle oldu mu? Hayır. Okuldan içeri adımımı atar atmaz biriyle tanıştım, sınıfta da aynı şey devam etti. 

Bunlardan bahsetmişken lisedeki ilk günümden ve değiştiğini düşündüğüm özelliklerimden de bahsedeyim ufak ufak. 

Sene 2013. Yattım kalktım dizi izledim, yattım kalktım kitap okudum derken yaz tatili bitti. Okulların açılacağı gün geldi çattı. Bir önceki gece heyecandan uyuyamadım. Sabahta erkenden kalkıp hazırlandım, babamla birlikte yola çıktık. O zamanlar 'liseye başlayacaklara tavsiyeler' adında yazılar vardı. Gitmeden önce hepsini okumuştum, giderken de tekrar ediyordum.

Lisenin üç yılını okuduğum okul siyasetin karıştığı bir okuldu. Kapıdan içeri girdiğimde bütün duvarların boyalı olması 'Allahım nereye düştüm ben' dedirtecek cinstendi. Bahçe de rastgele bir yerlere durduk. O sırada yanımda duran kızla farkında olmadan muhabbet kurmuşum. İkimizinde yeni başlaması, okul hakkında ki tereddütleri aynıydı. Bu arada söylemeden geçmeyeyim bahçeye adım attığınızda kimin yeni geldiğini, kimin yıllardır orada okuduğunu fark edebiliyorsunuz. Bakışlar el veriyor. 

Kim olduğunu bilmediğim fakat sonrasında Felsefe derslerine girmeye başlayan öğretmenimiz kürsüye çıktı ve müdürün de hoş geldiniz konuşmasından sonra kağıtlardan sınıflarımızı okumaya başladı. Nerede olacağımızı duyduk iyi güzel hoş. Çıktık sınıflara, rastgele boş sıralara oturduk. Beş dakika sonra sınıflarımızı söyleyen öğretmen geri geldi ve dedi ki karışıklık olmuş. 10 kişi farklı bir sınıftaymışız falan filan. Sonrası ise okul gezisi, tanışmalar...

Birçok öğrenci kendisi gibi birini bulamayacağından tereddüt ediyor. Bulamayacaksınız evet. Bulduğunuz kişiyle de arkadaşlıklarınız ilerlemeyecek. Nerede sizden farklı biri var, onunla iyi anlaşacak mutlu dostluklar kuracaksınız. Yazımın başında da dediğim gibi farklılıktan korkmayın. Gökkuşağını oluşturan renkleri düşünün. Birbirlerinden farklılar, ayrı da güzeller. Fakat bir arada olduklarında gökkuşağını oluşturuyorlar. Bu daha güzel, değil mi?

Benim hayatımda neler değişti?

Otobüse bindiğinde kalabalıktan inemeyeceğini düşünen ben, otobüslerin vazgeçilmez yolcusu haline geldim. Aman şurayı gezelim, aman bu film çıktı sinemaya gidelim diye diye otobüs kullanmaya başladım. Sosyalliğimin zirvesine çıkarak her ay para biriktirip üç dört kez sinemaya gidiyordum. Gün geçtikte sabrımın arttığını, yeni insanları tanıdıkça bakış açımın genişlediğini fark ettim. 

Liseden korkmayın. Şu an gülerek anlattığım çoğu anım sınıf arkadaşlarımla veya öğretmenlerimle yaşadığım şeylerdir. Mesela Matematik dersinde diğer sınıflardan öndeydik. Ders işlemek istemiyorsak önceki gün plan yapıyor, pastaları kısırları kurabiyeleri hazırlayıp öğretmenimize söylüyorduk. Gün boyu annelerimizin altın günü gibi geçip gidiyordu. Diğer sınıflardan ,yaşıtlarımızdan, duyanlar olurdu. Teneffüste onlara tabaklar hazırlardık. Bazen de onlar hazırlar bize getirirdi. 

Turnuvalar olurdu Mayıs ayında. Yılın en sevdiğim zamanlarıydı. Futbolu çok sevmezdim ama arkadaşlarımın oynayıp, gol atamadığında sinir krizi geçirmesi hoşuma giderdi. 

Ah unutmadan! Okulda sınıf hiyerarşisi olduğunu duymuşsunuzdur. Her okulda var mıdır bilemem ama bunun hakkında da söylemek istediğim şeyler mevcut. 

12.sınıfların umrunda olmuyor yeni gelenler. Zaten ders çalışmaktan başlarını kaldıramayacak haldeler. Kendilerinin dertleri var.

11.sınıflar krallık evresi. Bütün okulu sanırsın kendileri yönetiyor. Kantin sırasında falan karşı karşıya gelirsiniz sadece. 

10.sınıflar sizden pek farkları yok. Sonuçta sadece sizden bir yıl önce geldiler ama bazılarında biz daha iyiyiz, biz bu okulda sizden daha uzun süredir varız diyenler çıkabilir.

Yukarıda belirttiklerimi pek önemsemeyin. Genelde okulun ilk günü veya ilk haftası biraz sıkıntı oluyor. İnternette okumuşsunuzdur. Üst sınıfların öğretmen taklidi yaparak ders anlatıp kandırmasını falan. Bizde daha farklı olmuştu.

10. sınıf öğrencilerinden birinin arkadaşı benimle aynı sınıftaymış. Listeden birinin adını, oturduğu sırayı öğrenmişler. Dersi tam hatırlamıyorum fakat ikinci veya üçüncü saatti. Kapı çaldı. Nöbetçi öğrenci olduğunu söyledi.

"Hocam .......'na annesi süt gönderdi." dedi ve sütü çocuğun sırasına bıraktı. Ne olduğunu anlayamadık birkaç saniye. Sonrasında ise kahkahalar falan.

Benim için lise çok farklıydı. Yapılan altın günleri veya piknikler, akıllı tahtanın anahtarının bir öğrencinin eline geçmesi çoğalttırması, müzikler açıp hayal çekmeler, spor salonunda yapılan dedikodular, derslerin eğlenceli geçtiği günler... Söyleyebileceğim çok fazla şey var fakat asıl anlatmak istediğimi anlatabildiğimi düşünüyorum. Kendinize iyi bakın :) 





20 yorum:

  1. Genel olarak güzel geçen öğrencilik dönemi olmuş.İlk yıldan itibaren planlı ders çalışması da olsaymış daha iyi olurmuş sanki :) Kalemine sağlık canım benim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şu an yaşadığım pişmanlığım ilk yılında planlı çalışmamaktan geliyor valla. Teşekkür ederim hala ♡

      Sil
  2. Lise iyidir ya :D Şu an özlüyorum mesela, öğretmenlerimi, arkadaşlarımı, o ortamı.. :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bende öyle. Kardeşime anılarımı anlatırken ne kadar özlediğimi ve eğlendiğimi hatırladım. Hüzün sardı etrafımı :D

      Sil
  3. Bütün öğrencilik yılları sonradan çok özleniyor. Çooook tatlı yıllardır o yıllar; hayallerin ve enerjinin, yaratıcılığın hatta vurdumduymazlığın, dünyayı ben yarattımcılığın, dünya benim etrafımda dönüyorculuğun kol gezdiği dönemler. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok haklısınız, gerçekten de öyle. Bana söylediklerinde anlamamıştım fakat kendim yaşadığımda daha iyi anladım :)

      Sil
  4. Ahh ahh liseler!.. Ben şanslıyım ki üniversiteyi liseyi okuduğum şehirde okuyorum. Hatta kampüsle yürüme mesafesinde benim lise. Arada gider hocaların yanına konuşuruz. Ama o bahçeye girdiğin andan itibaren başlıyor anılar. Sık sık oturduğun bankı görüp arkadaşlarını, öğle yemeği yediğini hatırlıyosun. Fileyi görüp beden eğitimi dersleri geliyor. Sınıflar, kızlar tuvaleti falan.. Anılar anılar.. Ben de bayağı özledim bunu okuyunca. Ve bir de anladım ki lise arkadaşlıkları en sağlam arkadaşlıklar. :')

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öyle valla. Geçenlerde lisenin üç yılını geçirdiğim okulun oradayım. Eski hocalarımdan birini görünce gözlerim doldu hemen. Özleniyor o günler. Dolu dolu güzel güzel geçirmek gerek :)

      Sil
  5. lise yıllarımı hatırlattın :)) çok iyi derlemişsin,kompozisyon okudum sanki.. :)) bu bilgiler umarım küçük kardeşinle birlikte liseye gidecek olan diğer öğrencilere çok iyi tavsiyeler olur..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederiim :) Bende öyle umuyorum

      Sil
  6. Meslek lisesi mezunu olduğum için liseyi 5 yıl okuyan ben lise yıllarını iyi bilirim:)

    YanıtlaSil
  7. Yaşına göre büyük bir olgunlukla yazı yazdığını söylemeden edemicem. :) Ve sınıflar hakkında betimlemelerinde çok yerinde :) eline saglik iremcim :)

    YanıtlaSil
  8. Gökkuşağı benzetmesine bayıldım ^_^ İlk haftalar gerçekten zor oluyor. Mesela ben ilk haftalar okuldan nefret ediyordum. Sonra insan alışıyor tabii :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İlk hafta çok değişik oluyor gerçekten. Birbirini önceden tanıyanlar, çabucak kaynaşanlar derken senin öylece kaldığın olabiliyor. Ama sonrası gerçekten güzel :) Teşekkür ederim bu arada

      Sil
  9. Umarım 9.sınıflara hala çömezler demiyorlardır :D Benim lise yıllarım güzeldi ya o anlara dönebilmek istiyorum bazen

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben 12.sınıfken söylemiyorduk öyle şeyler ama hala var mıdır bilemiyorum :D Bende öyleyim hüzünleniyorum mezun olduğumu hatırladıkça

      Sil
  10. ne hoş anlatmışsın sen yineee :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederiim. Utanıyorum valla :D

      Sil

Bu Blogda Ara

Blogger tarafından desteklenmektedir.

İzleyiciler